Embedded Scribd iPaper - Requires Javascript and Flash Player
เลม ๑๒๒ ตอนพิเศษ ๑๔๐ ง
หนา ๑๐ ราชกิจจานุเบกษา
๗ ธันวาคม ๒๕๔๘
ขอบัญญัติกรุงเทพมหานคร
เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปลอยสุนัข พ.ศ. ๒๕๔๘ โดยที่เปนการสมควรตราขอบัญญัติกรุงเทพมหานครวาดวยการควบคุมการเลี้ยงหรือปลอย สุนัข อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๒๙ แหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ อัน เป น พระราชบั ญญั ติ ที่ มี บ ทบั ญ ญั ติ บ างประการเกี่ ย วกั บการจํ า กั ดสิ ท ธิ แ ละเสรี ภ าพของบุ ค คล ซึ่งมาตรา ๒๙ มาตรา ๓๑ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย บัญญัติใหกระทําได โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแ หงกฎหมายประกอบกับมาตรา ๙๗ แหงพระราชบัญญัติระเบียบ บริ หารราชการกรุง เทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘ กรุ งเทพมหานครโดยความเห็ น ชอบของสภา กรุงเทพมหานครจึงตราขอบัญญัติกรุงเทพมหานครขึ้นไว ดังตอไปนี้ ขอ ๑ ขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้เรียกวา “ขอบัญญัติกรุงเทพมหานคร เรื่อง การควบคุม การเลี้ยงหรือปลอยสุนัข พ.ศ. ๒๕๔๘” ขอ ๒ ขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้ใหใชบังคับตั้งแตวันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เปนตนไป ขอ ๓ บรรดาขอบัญญัติ เทศบัญญัติ กฎ ขอบังคับ ระเบียบ คําสั่งอื่นใดในสวนที่ไดตราไวแลว ในขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้ หรือซึ่งขัดหรือแยงกับขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้ ใหใชขอบัญญัติ กรุงเทพมหานครนี้แทน ขอ ๔ ขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้มใหใชบังคับแกสุนัขของทางราชการ ิ ขอ ๕ ในขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้ “การปลอยสุนัข” หมายความวา การสละการครอบครองสุนัข หรือปลอยใหอยูนอกสถานที่เลี้ยง โดยปราศจากการควบคุม “เจาของสุนัข” หมายความรวมถึงผูครอบครองสุนัข หรือผูใหอาหารสุนัขเปนประจําดวย “สถานที่เลี้ยง” หมายความวา กรง ที่ขัง หรือที่เลี้ยงอื่นที่มีการควบคุมของเจาของสุนัข “เจาพนักงานทองถิ่น” หมายความวา ผูวาราชการกรุงเทพมหานคร “เจาพนักงานสาธารณสุข” หมายความวา เจาพนักงานซึ่งไดรับแตงตั้งจากรัฐมนตรีวาการ กระทรวงสาธารณสุข ตามมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง แหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
เลม ๑๒๒ ตอนพิเศษ ๑๔๐ ง
หนา ๑๑ ราชกิจจานุเบกษา
๗ ธันวาคม ๒๕๔๘
“พนักงานเจาหนาที่” หมายความวา ขาราชการกรุงเทพมหานครผูซึ่งไดรับแตงตั้งจากเจาพนักงาน ทองถิ่นตามมาตรา ๔๔ วรรคสอง แหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ “ที่หรือทางสาธารณะ” หมายความวา สถานที่หรือทางซึ่งมิใชเปนของเอกชน และประชาชน สามารถใชประโยชนหรือสัญจรได “สิ่งปฏิกูล” หมายความวา อุจจาระหรือปสสาวะ และใหหมายรวมถึงสิ่งอื่นใดซึ่งเปนสิ่งโสโครก หรือมีกลิ่นเหม็น “ใบรับรอง” หมายความวา ใบรับรองรูปพรรณสัณฐานสุนัขและการจัดทําเครื่องหมายระบุตัวสุนัข อยางถาวร ไมสามารถเปลี่ยนแปลงได เชน การฝงไมโครชิป เปนตน ซึ่งออกโดยสถานพยาบาลสัตว ในเขตกรุงเทพมหานครที่ไดรับอนุญาตตามกฎหมายวาดวยสถานพยาบาลสัตว “การจดทะเบียนสุนัข” หมายความวา การนําสุนัขหรือใบรับรองไปแจงตอพนักงานเจาหนาที่ เพื่อบันทึกรายละเอียดรูปพรรณสัณฐานของสุนัขและรหัสไมโครชิป พรอมจัดทําบัตรประจําตัวสุนัข “สุนัขควบคุมพิเศษ” หมายความวา (๑) สุนัขสายพัน ธุที่ดุราย เชน พิทบูลเทอเรีย บูลเทอเรีย สเตฟฟอรดเชอรบูลเทอเรีย รอทไวเลอร และฟลาบราซิลเรียโร เปนตน (๒) สุนัขที่มีประวัติทํารายคน หรือพยายามทํารายคน ขอ ๖ ใหผูวาราชการกรุงเทพมหานครรักษาการตามขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้ และใหมีอํานาจ  ออกขอบังคับ ระเบียบ คําสั่ง ประกาศ เพื่อปฏิบัติการใหเปนไปตามขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้ หมวด ๑ บททั่วไป ขอ ๗ ใหกรุงเทพมหานครเปนเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปลอยสุนัข ขอ ๘ หามมิใหผูใดปลอยสุนัขในที่หรือทางสาธารณะ หรือในที่อื่นใดในเขตกรุงเทพมหานคร โดยเด็ดขาด
เลม ๑๒๒ ตอนพิเศษ ๑๔๐ ง
หนา ๑๒ ราชกิจจานุเบกษา หมวด ๒ การจดทะเบียนสุนัข
๗ ธันวาคม ๒๕๔๘
ขอ ๙ เจา ของสุนัข ตองนําสุ นัขหรือ ใบรั บรองแล วแต กรณี ไปจดทะเบี ยน ณ สถานที่ ที่กาหนดไวตามขอ ๑๐ ภายในหนึ่งรอยยี่สิบวันนับแตวันที่สุนัขเกิดหรือภายในสามสิบวันนับแตวันที่ ํ นําสุนัขมาเลี้ยงในเขตกรุงเทพมหานครดวยตนเองหรือมอบอํานาจใหผูอื่นไปทําการแทนก็ได ขอ ๑๐ การจดทะเบียนสุนัข ที่สํานักงานเขตพื้น ที่ หรือสถานที่อื่น ใดตามที่ผูว าราชการ กรุงเทพมหานครกําหนด ใหนําใบรับรองมาแสดงโดยไมตองนําสุนัขมาดวย การจดทะเบียนสุนัขที่กองสัตวแพทยสาธารณสุข สํานักอนามัย หรือสถานที่อื่น ใดตามที่ ผูวาราชการกรุงเทพมหานครกําหนด จะนําสุนัขหรือใบรับรองอยางหนึ่งอยางใดมาจดทะเบียนก็ได แบบใบรับรองและคําขอจดทะเบียนสุนัข ใหเปนไปตามแบบที่ผูวาราชการกรุงเทพมหานคร กําหนด ขอ ๑๑ เมื่อพนักงานเจาหนาที่ไดตรวจสอบความสมบูรณของคําขอจดทะเบียนสุนัขแลว ปรากฏวาหลักฐานถูกตองใหออกบัตรประจําตัวสุนัขตามแบบที่ผูวาราชการกรุงเทพมหานครกําหนด ขอ ๑๒ ในกรณีดังตอไปนี้ใหดําเนินการภายในสามสิบวัน (๑) เมื่อมีการยายที่อยูของสุนัข ใหเจาของสุนัขแจงตอหนวยงานที่รับจดทะเบียน กองสัตวแพทย สาธารณสุข สํานักอนามัย หรือสถานที่อ่นใดตามที่ผูวาราชการกรุงเทพมหานครกําหนด ื (๒) เมื่อบัตรประจําตัวสุนัขสูญหาย ถูกทําลาย หรือชํารุดในสาระสําคัญ ใหเจาของสุนัขแจง ตอหนวยงานที่รับจดทะเบียน กองสัตวแพทยสาธารณสุข สํานักอนามัย หรือสถานที่อื่นใดตามที่ผูวาราชการ กรุงเทพมหานครกําหนดเพื่อทําบัตรประจําตัวสุนัขใหม (๓) ในกรณีที่สุนัขที่ไมใชสุนัขควบคุมพิเศษทํารายคนหรือพยายามทํารายคน ใหเจาของ สุนัขแจงตอหนวยงานที่รับจดทะเบียน กองสัตวแพทยสาธารณสุข สํานักอนามัย หรือสถานที่อื่นใด ตามที่ผูวาราชการกรุงเทพมหานครกําหนดเพื่อเปลี่ยนสาระสําคัญของบัตรประจําตัวสุนัข ในกรณี ที่สุ นั ขทํ าร ายคน ใหเจาของสุ นัขแจงตอหนวยงานที่รั บจดทะเบียน กองสัตวแพทย สาธารณสุข สํานักอนามัย หรือสถานที่อื่นใดตามที่ผูวาราชการกรุงเทพมหานครกําหนดโดยไมชักชา
เลม ๑๒๒ ตอนพิเศษ ๑๔๐ ง
หนา ๑๓ ราชกิจจานุเบกษา
๗ ธันวาคม ๒๕๔๘
ขอ ๑๓ ในกรณีที่สุนัขตาย เจาของสุนัขตองแจงตอหนวยงานที่จดทะเบียนไว กองสัตวแพทย สาธารณสุข สํานักอนามัย หรือสถานที่อ่นใดตามที่ผูวาราชการกรุงเทพมหานครกําหนดภายในสามสิบวัน ื ตามแบบที่ผูวาราชการกรุงเทพมหานครกําหนด ขอ ๑๔ ในกรณีที่สุนัขหาย เจาของสุนัขตองแจงตอหนวยงานที่จดทะเบียนไว กองสัตวแพทย สาธารณสุข สํานักอนามัย หรือสถานที่อื่นใดตามที่ผูวาราชการกรุงเทพมหานครกําหนดภายในสามวัน นับแตวันที่ทราบ หากเจาของสุนัขพบสุนัขที่หายแลว ตองแจงใหหนวยงานที่จดทะเบียนไวกองสัตวแพทย สาธารณสุข สํานักอนามัย หรือสถานที่อื่นใดตามที่ผูวาราชการกรุงเทพมหานครกําหนดทราบภายในสามวัน ขอ ๑๕ การแจงตามขอ ๑๒ ขอ ๑๓ และขอ ๑๔ เจาของสุนัขอาจแจงทางไปรษณียลงทะเบียน หรือวิธีการอื่นใด ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑที่ผูวาราชการกรุงเทพมหานครกําหนด หมวด ๓ การควบคุมการเลี้ยงสุนัข ขอ ๑๖ ในการเลี้ยงสุนัข เจาของสุนัขตองปฏิบัติตามหลักเกณฑ ดังนี้ (๑) จัดสถานที่เลี้ยงตามความเหมาะสมของสุนัข โดยมีขนาดเพียงพอแกการดํารงชีวิตของสุนัข มีแสงสวางและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ําและกําจัดสิ่งปฏิกูลใหถูกสุขลักษณะ กรณี เ ป น สุ นั ข ควบคุ ม พิ เ ศษจะต อ งเลี้ ย งในสถานที่ หรื อ กรงที่ สุ นั ข ไม ส ามารถเข า ถึ ง บุคคลภายนอก และมีปายเตือนใหระมัดระวังโดยสังเกตไดอยางชัดเจน  (๒) ควบคุมสุนัขมิใหออกนอกสถานที่เลี้ยงโดยปราศจากการควบคุม (๓) ควบคุมดูแลสุนัขมิใหกอเหตุเดือดรอนรําคาญ เชน กอใหเกิดเสียงดังติดตอกันเปนระยะเวลา นาน ๆ เปนตน (๔) รักษาสถานที่เลี้ยงสุนัขใหสะอาดอยูเสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลใหถูกสุขลักษณะเปนประจํา ไมปลอยใหเปนที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผูที่อยูบริเวณใกลเคียง (๕) ตอ งรับ ผิ ดชอบต อ ความเป น อยู ข องสุ นัข เช น เรื่ อ งอาหาร ความสะอาด เป น ต น ถาเจาของสุนัขไมสามารถเลี้ยงดูสุนัขไดเปนการชั่วคราว จะตองจัดใหมีผูดูแลความเปนอยูของสุนัขใหเปน ปกติสุข
เลม ๑๒๒ ตอนพิเศษ ๑๔๐ ง
หนา ๑๔ ราชกิจจานุเบกษา
๗ ธันวาคม ๒๕๔๘
(๖) เมื่ อ สุ นั ข ตาย เจ า ของสุ นั ข จะต อ งกํ า จั ด ซากสุ นั ข ให ถู ก สุ ข ลั ก ษณะ เพื่ อ ป อ งกั น มิใหเปนแหลงเพาะพันธุแมลงหรือสัตวนําโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไมกอเหตุรําคาญ และไมเปนเหตุใหเกิด การปนเปอนของแหลงน้ํา (๗) จั ด ให มี ก ารสร า งเสริ ม ภู มิ คุ ม กั น โรคในสุ นั ข เพื่ อ ป อ งกั น อั น ตรายจากเชื้ อ โรค ที่เกิดจากสุนัขมาสูคน (๘) ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยวา สุนัขที่เลี้ยงเปน โรคอันอาจเปน อัน ตรายแกสุขภาพของ ประชาชน ให เ จ า ของสุ นั ข แยกกั ก สุ นั ข นั้ น ไว ต า งหาก และแจ ง ให ห น ว ยงานที่ จ ดทะเบี ย นไว กองสัตวแพทยสาธารณสุข สํานักอนามัย หรือสถานที่อื่นใดตามที่ผูวาราชการกรุงเทพมหานครกําหนด ทราบ และตองปฏิบัติตามคําแนะนําของสัตวแพทย (๙) ปฏิบตการอื่นใดตามคําแนะนําของเจาพนักงานสาธารณสุข หรือเจาพนักงานทองถิ่น ัิ ขอ ๑๗ หามมิใหผูใดเลี้ยงสุนัขในที่หรือทางสาธารณะ หรือในที่ของบุคคลอื่นโดยปราศจาก ความยินยอม ขอ ๑๘ เจาของสุนัขมีหนาที่กําจัดสิ่งปฏิกูลอันเกิดจากสุนัขในที่หรือทางสาธารณะ หรือใน ที่อื่นใดในเขตกรุงเทพมหานครโดยทันที ขอ ๑๙ หากเจ าของสุนัขไม ประสงคจะเลี้ยงดู สุนัขอี กตอไป ตอ งมอบสุ นัขพร อมบัต ร ประจําตัวสุนัขใหกับบุคคลอื่น และเจาของใหมจะตองแจงตอหนวยงานที่จดทะเบียนไว กองสัตวแพทย สาธารณสุข สํา นักอนามั ย หรือ สถานที่อื่ น ใดตามที่ผู วาราชการกรุงเทพมหานครกํ าหนดภายใน สามสิบวันนับแตวันรับมอบสุนัข หากเจาของสุนัขไมสามารถหาเจาของใหมได จะตองมอบสุนัขใหกรุงเทพมหานครดูแ ล โดยเสียคาใชจายในการเลี้ยงดูตามที่ผูวาราชการกรุงเทพมหานครกําหนด หมวด ๔ การนําสุนัขออกนอกสถานที่เลี้ยง ขอ ๒๐ ผูใดนําสุนัขออกนอกสถานที่เลี้ยง ตองปฏิบตดังตอไปนี้ ัิ (๑) พกบั ต รประจํ า ตั ว สุ นั ข และต อ งแสดงบั ต รประจํ า ตั ว สุ นั ข เมื่ อ เจ า พนั ก งานท อ งถิ่ น เจาพนักงานสาธารณสุข หรือพนักงานเจาหนาที่เรียกตรวจ
เลม ๑๒๒ ตอนพิเศษ ๑๔๐ ง
หนา ๑๕ ราชกิจจานุเบกษา
๗ ธันวาคม ๒๕๔๘
(๒) ผูกสายลากจูงสุนัขที่แ ข็งแรงและจับสายลากจูงตลอดเวลา ในกรณีที่เปนสุนัขควบคุม พิเศษตองใสอุปกรณครอบปากและจับสายลากจูงหางจากตัวสุนัขไมเกินหาสิบเซนติเมตรตลอดเวลา ความใน (๒) มิใหใชบังคับในกรณีดังตอไปนี้ (๑) ขณะที่ สุนั ข อยูใ นระหว า งการประกวด การแสดงหรื อ การประกอบกิจ กรรมอื่ น ใด ั ในทํานองเดียวกัน แตผูจัดงานจะตองมีมาตรการในการปองกันสุนขมิใหทํารายคน (๒) ขณะที่สุนัขอยูในการฝกหัด แตผูฝกจะตองมีมาตรการในการปองกันสุนัขมิใหทํารายคน (๓) ขณะที่สุนัขอยูในกรง ที่ขัง หรือเครื่องควบคุมอื่นใดที่มั่นคงแข็งแรงเพียงพอที่จะปองกัน มิใหสุนัขเขาถึงบุคคลภายนอก ขอ ๒๑ ห ามบุ คคลอายุ ต่ํ า กว าสิ บห าป หรื อเกิ น กว าหกสิ บห าป นํ า สุ นั ขควบคุ ม พิ เศษ ออกนอกสถานที่เลี้ยง เวนแตจะอยูในกรง ที่ขัง หรือเครื่องควบคุมอื่น ที่มั่นคงแข็งแรง เพียงพอที่จะ ปองกันสุนัขมิใหเขาถึงบุคคลภายนอก หมวด ๕ อํานาจหนาที่ของพนักงานเจาหนาที่ ขอ ๒๒ ในกรณีที่พนักงานเจาหนาที่พบสุนัขในที่หรือทางสาธารณะ ในเขตหามเลี้ยงหรือ ปล อยสุนั ข อั น เปน การฝ าฝ น ข อบั ญญั ติก รุง เทพมหานครนี้ โดยไมป รากฏเจ าของ ให พนั กงาน เจาหนาที่กักสัตวดังกลาวไว และใหดําเนิน การตามมาตรา ๓๐ แหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ขอ ๒๓ เจ า ของสุ นั ข ต อ งอํ า นวยความสะดวกแก พ นั ก งานเจ า หน า ที่ ใ นการตรวจสอบ ตามอํานาจหนาที่ท่กําหนดไวตามกฎหมายวาดวยการสาธารณสุข ี ขอ ๒๔ เจาของสุนัขตองแสดงขอมูล หลักฐานตาง ๆ เกี่ยวกับสุนัข เมื่อพนักงานเจาหนาที่ รองขอสําหรับการปฏิบติหนาที่ตามกฎหมาย ั ขอ ๒๕ ในกรณีที่มเี รื่องรองเรียนเกี่ยวกับการเลี้ยงสุนัข พนักงานเจาหนาที่จะตองไมเปดเผย ขอมูลเกี่ยวกับผูรองเรียน และเจาของสุนัขตองปฏิบัติตามคําแนะนําของพนักงานเจาหนาที่ คําสั่งของ เจาพนักงานทองถิ่น หรือเจาพนักงานสาธารณสุข ขอ ๒๖ ผูใดฝาฝนขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้ มีโทษตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
เลม ๑๒๒ ตอนพิเศษ ๑๔๐ ง
หนา ๑๖ ราชกิจจานุเบกษา บทเฉพาะกาล
๗ ธันวาคม ๒๕๔๘
ขอ ๒๗ เจาของสุนัขที่เลี้ยงสุนัขไวกอ นวันที่ขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้มีผ ลใชบังคับ ตองจดทะเบียนสุนัขใหแลวเสร็จภายในกําหนดหนึ่งปนับแตวันที่ขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้มีผลใชบังคับ ขอ ๒๘ หากเจาของสุนัขไมประสงคจะเลี้ยงสุนัขอีกตอไป อาจมอบสุนัขใหกรุงเทพมหานคร ภายในหนึ่งรอยแปดสิบวันนับแตวันที่ขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้มีผลใชบังคับและใหไดรับยกเวน ไมตองเสียคาใชจายตามขอ ๑๙ ประกาศ ณ วันที่ ๑๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘ อภิรักษ โกษะโยธิน ผูวาราชการกรุงเทพมหานคร
เลม ๑๒๒ ตอนพิเศษ ๑๔๐ ง
หนา ๑๗ ราชกิจจานุเบกษา
๗ ธันวาคม ๒๕๔๘
หมายเหตุ :- เหตุผ ลในการประกาศใชข อบัญ ญัติ กรุง เทพมหานครฉบับนี้ คื อ โดยที่ เปน การ สมควรกําหนดมาตรการในการควบคุมการเลี้ยงหรือปลอยสุนัขในเขตกรุงเทพมหานคร เพื่อประโยชน ในการรักษาสภาวะความเปนอยูที่เหมาะสมกับการดํารงชีพของประชาชน ปองกันเหตุเดือดรอนรําคาญ อันตรายจากการเลี้ยงสุนัข ตลอดจนอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสุนัข ซึ่งการดําเนินการดังกลาวตองตรา เป นข อบั ญญั ติ กรุ งเทพมหานครตามมาตรา ๒๙ แห งพระราชบั ญญั ติ การสาธารณสุ ข พ.ศ. ๒๕๓๕ อัน เป น พระราชบั ญญั ติ ที่ มี บ ทบั ญ ญั ติ บ างประการเกี่ ย วกั บการจํ า กั ดสิ ท ธิ แ ละเสรี ภ าพของบุ ค คล ซึ่งมาตรา ๒๙ มาตรา ๓๑ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย บัญญัติใหกระทําได โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแหงกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๙๗ แหงพระราชบัญญัติระเบียบ บริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘ จึงจําเปนตองตราขอบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้